posted on 02 May 2008 23:46 by serenecity
คำพูดที่ทำร้ายจิตใจคงมีอยู่มากมาย แล้วแต่ว่าแต่ละคนจะรับมันได้มากน้อยแค่ไหน แต่ถ้าในสถานการณ์สมมุติต่อไปนี้ เจ้าของบล็อกคนหนึ่งล่ะที่ทนไม่ได้
1.เด็กกำพร้ายากจน ออกทีวี เพื่อหวังให้มีผู้ใจบุญช่วยเหลือ คนที่พามา นั่งอยู่ข้างๆเด็ก บอกเล่าเรื่องราวชีวิตอันน่ารันทด
"พ่อของเด็กคนนี้ตายไปตั้งแต่เขาอายุ 5 ขวบ แม่ของเขาก็เป็นโรคประสาท เข้าออกโรงพยาบาลบ้าเป็นประจำ เขาไม่มีโอกาสที่จะเรียนหนังสือเหมือนเพื่อนคนอื่นๆ..."
...แล้วเด็กคนที่ว่าก็นั่งฟังอยู่ข้างๆ...
2.ดาราคนหนึ่ง แม่ป่วยหนักจนต้องเข้าโรงพยาบาล แต่นักข่าวกลับถามถึงเหมือนกับมันเป็นเรื่องที่ต้องรู้ ดาราคนนั้น พยามตอบกลับมา ทั้งๆที่เสียงสั่นเครือ
เรื่องแรก อาจเป็นเพราะเราเองที่เคยเจอสถานการณ์คล้ายๆกัน เรื่องที่น่าเศร้า แต่มันกลับถูกบอกเล่าออกไปเหมือนเรื่องธรรมดาๆ เหมือนพูดถึงเรื่องสาพอากาศ วันนี้ฝนตกหนัก วันนี้ร้อน ขณะที่เจ้าของเรื่องรู้สึกเหมือนโดนตอกย้ำชะตาชีวิตตัวเอง
เรื่องพวกนี้ ละเอียดอ่อน บางคนก็ไม่แคร์ และพูดออกมาได้สบายๆว่า "ไม่เป็นไร ฉันยอมรับในชะตาชีวิตตัวเองอยู่แล้ว"
แต่กับคนที่บาดแผลเหล่านั้นยังคงฝังลึก
เมื่อเรื่องที่เราโศกเศร้ากับมันมากมาย ถูกมองเป็นเรื่องธรรมดาๆ
...มันเจ็บปวด...
posted on 26 Jan 2008 23:23 by serenecity
ยืมเพื่อนมาตั้งแต่วันพุธ ถ่างตาดูทั้งวันทั้งคืน จนทะเลาะกับพ่อไปหลายหน ในที่สุดก็ดูจบสักที
ดูจบแล้ว...อยากจะกรีดร้อง
ไม่ได้ผิดหวัง แต่มันขัดใจ
ไม่อยากให้จบแบบนี้เลย เพราะคาดหวังว่ามันต้องคลี่คลาย หรือไม่ก็กระชากอารมณ์สุดๆ เพราะแต่ละตอนๆ มันก็ค้างคาและพยาม(อย่างยิ่ง) ที่จะทำให้อยากดูแผ่นต่อไปเรื่อยๆ เรื่อยๆ และเรื่อยๆ (จนท้ายสุดอาจโดนพ่อด่า และโทรมเป็นซอมบี้ในวันถัดมา) ทำให้คิดว่า ตอนจบนี่มันต้องสุดๆเลย...
เอาเป็นว่า สำหรับ heroes ทั้งหลาย
1.ชอบที่สุดคือเจ๊เจสสิก้า ให้ความรู้สึกเป็นหญิงแกร่ง (และเซ็กซี่) ชอบบบบ
2.กลัวที่สุดคือไซล่า(ทำไมเขียนทับศัพท์แล้วมันน่าเกลียดจัง) ฝังใจกับฉากที่พี่แกดึงอีดินของชั้นทะลุกระจก และฉากผ่ากะโหลกต่างๆมากมาย
3.อยากได้ที่สุดคือพลังของปีเตอร์ พระเอกของเรานั่นแล้ (ตกลงแผลเป็นได้มาแต่ใด)
4.ลุงโนอาห์หมดความขลังในช่วงท้ายๆ
5.เบื่อฉากปาร์กเกอร์ที่บ้านมาก ไม่รู้ทำไม แต่ละคนก็มีเรื่องราวของตัวเอง แต่ของปาร์กเกอร์นี่น่าเบื่อสุดแล้ว(แต่ชอบเฮียนะ)
6.มิตรภาพของอันโดและฮิโรมันช่างลึกซึ้ง...อาคิดถึงฟิค-วายจัง(เขียนติดกันอาจสับสน)555
7.ยังคงสงสัยกับพลังจริงๆของไซล่า ตกลงมันมีรึไม่มี
8.ลุงโนอาห์ เป็นฮีโร่คนเดียวในกลุ่ม ที่ไม่มีพลังอะไรเลย
9.ชอบความสัมพันธ์ของสองพี่น้องเพทเทรลลี่มาก กอดกันทีไรแทบอยากจะกรี๊ด
10.เอาปีสองมาให้ชั้นดูที!!
11.จงรักภักดีกับแจ็ค บาวเออร์ตลอดกาล(โทษนะลุงทิม)
12.ดูช้าไปหลายปีมาก(55)
13.และอีกมากมาย สรุปคือ เป็นซีรี่ส์ที่ดูแล้วไม่ผิดหวังแน่ๆ ใครชอบแนว sci-fi ก็น่าจะชอบเรื่องนี้ด้วย
ใครที่ดูแล้ว คิดว่าเป็นไงบ้างคะ?
posted on 10 Jan 2008 21:54 by serenecity
ต้อนรับปีใหม่(ช้าไปสิบวัน) กับเอ็นทรี่แรกของบล็อก
เริ่มปีใหม่แบบธรรมดาๆ ไม่มีอะไรเลย แต่เกือบเคาท์ดาวน์ไม่ทัน เพราะกะเวลาอาบน้ำผิด ออกมาจากห้องน้ำในมือถือก็ขึ้น .59 นาที เสียงพลุเริ่มดังขึ้นรอบๆ รีบโทรไปหาเพื่อน ปรากฏมันดีเลย์นิดหน่อย
ผ่านมาได้สิบวัน ไม่รู้สึกเหมือนฉลองปีใหม่อะไรเลย ต้องช่วยงานพี่ที่เอาฤกษ์เอายามขึ้นบ้านใหม่ซะสวยหรู คือวันที่ 1 เหนื่อยจนอยากอ้วก กลับบ้านมานอนซมเลย
เปิดโรงเรียนมาได้ไม่กี่วันก็สอบอีกต่างหาก
ปีใหม่ปีนี้ไม่มีอะไรน่าตื่นเต้น จะมีก็แค่เรื่องที่ต้องทำมันเพิ่มขึ้นมาคือ...
เตรียมสอบ!!
สอบเข้ามหาลัยปีหน้า
ต้องเตรียมตัวแล้ว หลังจากเห็นรุ่นพี่หน้าซึมๆรอผลโควต้ากัน ก็หนาวหลังขึ้นมาตะหงิดๆ และแล้วปีนี้ นวมินก็ได้คนติดแพทย์ โฮ่ๆๆๆๆๆ หลังจากไม่ได้โควต้าแพทย์มานานมาก โฮ่ๆๆๆๆๆๆ แล้วปีหน้าล่ะ ถึงตาเราแล้ว.......ขำไม่ออก
คงต้องจริงจังมากกว่านี้แล้วล่ะ
เอ็นทรี่นี้บ่นๆ ไม่ค่อยมีประโยชน์อะไรเล้ยยย 55
